Μακεδονικό: Τελικά λύθηκε;

  17 Ιουνίου 2018. Ελλάδα και FYROM υπογράφουν στις Πρέσπες το κείμενο της συμφωνίας για τη νέα ονομασία της Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας σε Βόρεια Μακεδονία. Η κυβέρνηση πανηγυρίζει για ιστορική συμφωνία και για ένα έντιμο συμβιβασμό που προστατεύει τα εθνικά μας συμφέροντα. Από την άλλη, διατυπώνονται έντονες διαμαρτυρίες από μερίδα του ελληνικού λαού κάνοντας λόγο για προδοσία. Την ημέρα υπογραφής της εν λόγω Συμφωνίας στις Πρέσπες, είχαμε 14 τραυματίες κατά την διάρκεια επεισοδίων με δυνάμεις των ΜΑΤ. Από τους τραυματίες 7 ήταν αστυνομικοί. Προηγήθηκαν 2 συλλαλητήρια σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη με αθρόα συγκέντρωση του λαού ζητώντας να μην εκχωρηθεί καν το όνομα Μακεδονία ως σύνθετη ονομασία.

Εν τέλει που βρίσκεται η αλήθεια;

Φοβάμαι ότι η αλήθεια στην προκειμένη περίπτωση δεν βρίσκεται στην μέση. Κάνοντας έναν ψύχραιμο απολογισμό έχουμε τα εξής δεδομένα.

 Οι δυτικοί Σύμμαχοι μας (ΗΠΑ-Ε.Ε.) πιέζουν όσο πoτέ άλλοτε για την ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ και κατ’επέκταση στην Ε.Ε . Ο λόγος; Η αποτροπή μελλοντικής ρωσικής διείσδυσης στα Βαλκάνια διευρύνοντας το ΝΑΤΟ προς Ανατολάς. Η συγκυρία; Θεωρείται ιδανική καθώς ο Ζόραν Ζάεφ εμφανίζεται κατά πολύ πιο μετριοπαθής από τον εθνικιστή προκάτοχο του Νίκολα Γκρουέφσκι. Η επίλυση του ονοματολογικού με την Ελλάδα, θα ήρε πιθανό ελληνικό εμπόδιο στην τροχιά ένταξης των Σκοπίων στους ευρωατλαντικούς θεσμούς.

  Ταυτόχρονα διανύουμε  μία από τις δυσκολότερες φάσεις των ελληνοτουρκικών σχέσεων από το 1996. Η τουρκική προκλητικότητα από τις αρχές του 2018, έχει αυξηθεί στο κόκκινο, με αποκορύφωμα τον εμβολισμό του σκάφους ΓΑΥΔΟΣ από τουρκική ακταιωρό τον Φεβρουάριο. Παράλληλα οι έρευνες για εξορύξεις υδρογονανθράκων στην Κυπριακή ΑΟΖ, έχει οξύνει ακόμη περισσότερο τα πνεύματα με την Τουρκία, η οποία εμφανίζεται αμετακίνητη διεκδικώντας μερίδιο στην περιοχή.

  Αν προστεθεί και η αναιμική ελληνική οικονομία, συμπεραίνει κανείς πόσο ισχνή είναι η διαπραγματευτική και αποτρεπτική θέση της Ελλάδας στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής.

 Στο όνομα των παραπάνω δημιουργήθηκε μία άτυπη συμφωνία από όλες τις κυβερνήσεις ότι είναι καιρός να λυθεί το Σκοπιανό στην βάση της σύνθετης ονομασίας με γεωγραφικό προσδιορισμό, ώστε να μην σπαταλάμε ως χώρα άλλο διπλωματικό κεφάλαιο σε αυτή την υπόθεση και να επικεντρωθούμε στην νούμερο 1 απειλή, δηλαδή την Τουρκία.

 Η σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό θα ήταν η υποχώρηση της Ελλάδας. Ακόμα κι αυτό φαντάζει ακατανόητο, το πως ένα κράτος μέλος της Ε.Ε – μέλος της ευρωζώνης και του ΝΑΤΟ, 11.000.000 κατοίκων θα υποχωρούσε σε παρόμοια αξίωση μίας μικρής και οικονομικά αναπτυσσόμενης χώρας, περίπου 2.000.000 κατοίκων, η οποία πρώτη είχε περισσότερο ανάγκη το πράσινο φως για ένταξη στο ΝΑΤΟ.  Παρ’όλα αυτά είχε δημιουργηθεί εκείνο το κλίμα ώστε να γίνει αποδεκτή η σύνθετη ονομασία ως έσχατη λύση για να πάμε παρακάτω. Το ιστορικό του ονοματολογικού έχει αναλυθεί σε προηγούμενο άρθρο Σκοπιανό: Πόσο κοντά σε μία λύση .

Ποιό είναι λοιπόν το πρόβλημα; Σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό έναντι όλων δεν έχουμε;

Ναι μεν αλλά. Η νέα ονομασία της FYROM αλλάζει σε Βόρεια Μακεδονία. Το κυριότερο όμως αγκάθι της συμφωνίας είναι ότι παραχωρείται ή αναγνωρίζεται καλύτερα, “μακεδονική” γλώσσα και “μακεδονική” ιθαγένεια.

 Συγκεκριμένα το άρθρο 1 παρ 3β αναφέρει ότι: ” η ιθαγένεια του Δευτέρου Μέρους (εννοώντας τα Σκόπια) , θα είναι Μακεδονική / πολίτης της Βόρειας Μακεδονίας, όπως αυτή θα εγγράφεται σε όλα τα ταξιδιωτικά έγγραφα”.  Αντίστοιχα στο άρθρο 1 παρ 3γ αναφέρεται ότι “η επίσημη γλώσσα του Δευτέρου μέρους θα είναι η “Μακεδονική γλώσσα” με την γνωστή προσθήκη ότι ανήκει στην οικογένεια των νοτίων σλαβικών γλωσσών και ότι οι έννοιες Μακεδόνας και Μακεδονία δεν έχουν καμία σχέση με την ιστορία και τον πολιτισμό της Ελλάδος.

 Ανεξάρτητα από τις μετέπειτα διατυπώσεις, η ουσία είναι ότι για πρώτη φορά το επίσημο ελληνικό κράτος βάζει την σφραγίδα του στην αναγνώριση μακεδονικής ιθαγένειας και μακεδονικής γλώσσας. Το γεγονός αυτό από μόνο του ενισχύει τα επιχειρήματα της γείτονος περί μακεδονικού έθνους και λειτουργεί ως όχημα αλυτρωτισμού.

 Ανεξάρτητα από τις διμερείς επιτροπές που θα θεσπισθούν για την απάλειψη των αλυτρωτισμών στα σχολικά βιβλία των Σκοπίων  (ερωτήματα φυσικά εγείρονται αν θα προταθούν αλλαγές και στα ελληνικά σχολικά βιβλία) , παράλληλα θα τεθεί θέμα ονομασίας μιας σειράς ελληνικών προϊόντων με το όνομα μακεδονικός, όπως ο γνωστός σε όλους μας μακεδονικός χαλβάς. Το γεγονός αυτό είναι ικανό να προκαλέσει ζημιά σε ελληνικά προϊόντα ιδιαίτερα στην αρχή της εφαρμογής της εν λόγω συμφωνίας .

 Ένα επιπλέον θέμα που τίθεται είναι σχετικά με την χρήση του όρου erga omnes. Η συμφωνία ορίζει ότι η γείτονα θα αρχίσει σταδιακά να αλλάζει χρήση του ονόματος της στο εσωτερικό με το παράλληλο άνοιγμα κεφαλαίων από την Ε.Ε κατά τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις. Αυτή η διαδικασία μπορεί να πάρει 5 χρόνια τουλάχιστον . Το όνομα θα παραμένει Δημοκρατία της Μακεδονίας και η ελληνική Βουλή θα έχει κυρώσει την συμφωνία καθώς θα έχει ήδη πρώτα περάσει από το κοινοβούλιο των Σκοπίων. Τι θα γίνει αν δεν ευδοκιμήσει η ενταξιακή πορεία των Σκοπίων στην ΕΕ;  Επίσης η Ελλάδα εμφανίζεται να παραιτείται από δικαίωμα βέτο μετά την επίλυση του ονοματολογικού. Για ποιον λόγο;

 Αναμφίβολα, τα Σκόπια δεν αποτελούν προς το παρόν εθνική απειλή  για την Ελλάδα, τουλάχιστον όσο οι συσχετισμοί ισχύος μας ευνοούν. Η ιστορία όμως έχει δείξει ότι μικρά κράτη, μπορεί να χρησιμοποιηθούν από τρίτους εργαλειακά, για την επίτευξη δικών τους σκοπών. Η συμφωνία δυστυχώς αφήνει ανοικτά παράθυρα, αρκετά επικίνδυνα για το μέλλον. Οι αλυτρωτισμοί για μια μεγαλύτερη Μακεδονία που θα περιλαμβάνει όλους τους “Μακεδόνες” δεν θα φύγουν εύκολα από εδώ και στο εξής. Ο ίδιος ο Ζάεφ σε πρόσφατο tweet δήλωσε ότι οι υπογραφές των Πρεσπών «προστατεύουν τη “μακεδονική ταυτότητα” για αιώνες και αιώνες» και πρόσθεσε : “η μακεδονική γλώσσα επιβεβαιώθηκε, η μακεδονική μας ταυτότητα ενισχύεται”.

Μία συμφωνία που αφήνει τέτοια περιθώρια είναι μια κακή συμφωνία. Το επιχείρημα ότι τα Σκόπια θα επιδείξουν λιγότερο αλυτρωτικές τάσεις λόγω ΝΑΤΟ δεν πείθει. Παράδειγμα; Η Τουρκία. Ας ευχηθούμε ότι αυτή η ελληνική υποχώρηση δεν έγινε για ένα πουκάμισο αδειανό.

Ελπίζω το μέλλον να διαψεύσει τις Κασσάνδρες, με την διαφορά ότι όλες οι προφητείες της Κασάνδρας στην αρχαιότητα αποδεικνύονταν αληθινές.

 

 

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s